Takas

Minsan...

Gusto kong tumakas.

Layasan ang mapait na mundo.

Layasan ang kurap na sistema.

Layasan ang araw-araw na buhay.

Layasan ang consistent na rat race na buhay ko.

Layasan ang mga dahilan at ang epekto.

Layasan ang to-do-lists, deadlines, office routines.

Layasan ang maupo, maglakad, sumakay ng company bus.

Layasan ang paghihintay ng dose oras.

Gusto kong makapagpahinga matapos ang pagod sa trabaho.

Simulan muling bilangin ang panibagong dose oras kinabukasan.

Gusto kong kumawala, gustong gusto ko.

Gusto kong puntahan ang lugar kung saan mag-isa ako at palayain ang isip.

Gusto kong sumigaw ng malakas!

AARRHHGGGGGGGGHHHH!!!!!

Gusto kong sumigaw ng napakalakas hanggang marinig ako sa langit.

Gusto kong maglaro ng bato sa dagat, antaying marating ang pinakamalayong mararating.

Gusto kong ipikit ang mga mata ko, pakinggan ang musica ng alon.

Gusto kong magbasa ng magagandang love stories, na magpapaluha sa akin na hindi ko inaasahan.

Gusto ko maramdaman ang snow, at i-freeze ang oras nang mag-isa.

Gusto kong isuot ang paborito kong jacket, labanan ang tinding lamig.

Gusto kong tumawa ng masarap kasama si God.

Gusto kong humiga sa damuhan at pakinggan ang ihip ng hangin.

Gusto kong makadinig ng malambing na boses

Gusto kong awitan ako ng isang lullaby.

Gusto kong titigan ang langit na walang iniintinding oras.

Gusto kong ma-lost in time!!!!!

Gusto ko umakyat sa Burj Tower ng Dubai at makita ang buhay ng Siyudad.

Gusto kong makatabi si Babba sa kama at pagusapan ang pangarap sa buhay.

Gusto kong malayasan ang init ng tag-init sa Abu Dhabi, at maramdaman ang malamig na patak ng ulan.

Gusto kong alugin ang mga puno matapos ang malakas na ulan.

Gusto ko lang lumisan at bumalik sa Pilipinas!!!